مطالعات موردی و پرسش‌های متداول (FAQ)

بسیاری از سیستم‌های شارژ از نرم‌افزار ابری برای وظایفی مانند زمان‌بندی، گزارش‌گیری و نظارت استفاده می‌کنند. اگر اینترنت یا سرویس ابری شما قطع شود، شارژ تنها در صورتی می‌تواند ادامه یابد که شارژرها و سیستم‌های کنترلی از عملکرد آفلاین پشتیبانی کنند و از قبل پیکربندی و آزمایش شده باشند. برخی از شارژرها همچنین از بیش از یک اتصال استفاده می‌کنند، مانند کابل شبکه، وای‌فای یا خدمات تلفن همراه، به طوری که از دست دادن یک اتصال همیشه به معنای قطع شدن تمام ارتباطات نیست.

در یک سایت ناوگان خصوصی، شارژرها ممکن است طوری تنظیم شوند که در صورت قطع اینترنت یا از کار افتادن نرم‌افزار آنلاین، به شارژ کردن ادامه دهند. شارژرها همچنان برق شبکه را دریافت می‌کنند، اما نمی‌توانند دستورات جدیدی از سیستم آنلاین دریافت کنند. این پیکربندی تضمین می‌کند که وسایل نقلیه حیاتی در طول اختلال اینترنت یا شبکه ابری شارژ بمانند. 

اگر اتصال آنلاین به طور کامل قطع شود، نرم‌افزار و سیستم‌های کنترلی موجود در محل ممکن است به وظایف اولیه شارژ ادامه دهند. یک سیستم مدیریت انرژی محلی یا یک کنترل‌کننده ریزشبکه می‌تواند بدون نیاز به اتصال ابری، به مدیریت محدودیت‌های توان و اولویت‌بندی وسایل نقلیه ادامه دهد. هر شارژر همچنین نرم‌افزار داخلی خود را دارد که به آن سفت‌افزار شارژر می‌گویند. میان‌افزار می‌تواند به‌طور مستقل از قوانین از پیش تعیین‌شده پیروی کند، مانند اولویت دادن به وسایل نقلیه حیاتی یا محدود کردن میزان برقی که به هر یک از شارژرها می‌رسد.

نرم‌افزار مدیریت بار می‌تواند به ناوگان‌ها اجازه دهد تا پروفایل‌های شارژ اضطراری را از قبل ایجاد کنند. در شرایط عادی، سیستم از برنامه و اولویت‌بندی معمول پیروی می‌کند. وقتی قطعی رخ می‌دهد، اپراتور می‌تواند به پروفایل اضطراری تغییر وضعیت دهد. این پروفایل به طور خودکار محدودیت‌های توان و اولویت‌های شارژ متفاوتی را اعمال می‌کند. اگر پروفایل اضطراری از قبل تنظیم شده باشد، مدیر ناوگان نیازی ندارد که در شرایط اضطراری همه تنظیمات را به صورت دستی تنظیم کند.

خودروهای الکتریکی ناوگان اغلب در حالی بازمی‌گردند که هنوز مقداری شارژ در باتری‌هایشان باقی مانده است. این ممکن است به تیم شما زمان بدهد تا یک منبع برق پشتیبان را راه‌اندازی کند. برای مقدار برقی که ناوگان شما نیاز دارد و مدت زمانی که قطعی ممکن است طول بکشد، برنامه‌ریزی کنید.

ناوگان‌ها می‌توانند یا مالک یک ژنراتور، سیستم باتری یا سایر فناوری‌های پشتیبان باشند و تجهیزات را در محل نگهداری کنند، یا از قبل با یک تأمین‌کننده معتبر قرارداد ببندند. قرارداد با تأمین‌کننده می‌تواند ظرفیتی را رزرو کرده و شرایط پاسخ‌گویی، تحویل، اتصال و سوخت را مشخص کند. محدودیت‌های فورس ماژور، اولویت‌های رویدادهای منطقه‌ای، الزامات دسترسی به محل و راهکارهای جبرانی عدم ایفای تعهدات را بررسی کنید. در طول رویدادهای قطعی گسترده، بسیاری از سازمان‌ها برای مجموعه محدود و مشابهی از ژنراتورهای اجاره‌ای و نیروهای کار رقابت می‌کنند، بنابراین داشتن یک توافق‌نامه امضاشده پیش از وقوع قطعی ضروری است.

اگر برق پشتیبان باید به محل شما منتقل شود، هر وظیفه‌ای را از قبل تعیین کنید. مشخص کنید چه کسی واحد را درخواست می‌دهد، تحویل را هدایت می‌کند، بر نصب ایمن نظارت کرده و آن را متصل می‌کند. همچنین تصمیم بگیرید که کدام وسایل نقلیه باید اول شارژ شوند. زمان سفر، بررسی‌های ایمنی و اینکه کدام وسایل نقلیه باید اول شارژ شوند، همگی بر سرعت بازگشت ناوگان به عملیات عادی تأثیر می‌گذارند.

برای اتصال سریع یک منبع برق پشتیبان در هنگام قطعی برق، سخت‌افزارهای الکتریکی لازم باید از قبل در سایت نصب شده باشند. تجهیزات رایج شامل درگاه‌های الکتریکی با اتصال سریع است که اغلب قفل‌های بادامکی نامیده می‌شوند. همچنین شامل یک کلید انتقال دستی است که به طور ایمن تأسیسات را از شبکه برق جدا کرده و برق پشتیبان را به شارژرهای خودروی الکتریکی هدایت می‌کند. تابلو برقی با ظرفیت مناسب برای مدیریت منبع برق پشتیبان نیز مورد نیاز است. حتی سایت‌هایی که دارای ژنراتور نصب‌شده دائمی هستند نیز ممکن است از پورت‌های کام‌لاک بهره ببرند. این درگاه‌ها در صورتی که ژنراتور دائمی قادر به تامین نیازهای سایت نباشد، امکان اتصال تجهیزات سیار را فراهم می‌کنند.

یک کلید انتقال در هنگام قطعی برق، سایت را به‌طور ایمن از شبکه قطع کرده و برق پشتیبان را به شارژرها ارسال می‌کند. این می‌تواند یک کلید انتقال دستی (MTS) باشد، که در آن فردی در محل کلید را به کار می‌اندازد، یا یک کلید انتقال خودکار (ATS)، که در آن دستگاه قطعی را تشخیص داده و خودش اتصال را برقرار می‌کند. هنگامی که برق شبکه برمی‌گردد، کلید انتقال دوباره محل را به شبکه متصل می‌کند.

برخی از فناوری‌های تاب‌آوری در صورتی که برای تعرفه و شرایط شبکه مربوطه طراحی و بهره‌برداری شوند، ممکن است اوج تقاضای سایت یا هزینه‌های برق را در طول عملیات عادی کاهش دهند.

سخت‌افزار تاب‌آوری می‌تواند نحوه دریافت برق یک دپو از شبکه را تغییر دهد.

ریزشبکه‌های دارای سیستم‌های خورشیدی و باتری می‌توانند در شلوغ‌ترین ساعات روز، به جای دریافت یکباره تمام برق از شبکه، شارژرها و بارهای سایت را تغذیه کنند. این امر بالاترین جهش‌های مصرف برق را تعدیل می‌کند (پیک‌سایی).

سیستم‌های ذخیره انرژی باتری (BESS) به روش مشابهی کار می‌کنند. آنها می‌توانند زمانی که مصرف کلی برق پایین است شارژ شوند، سپس آن انرژی ذخیره‌شده را زمانی که وسایل نقلیه زیادی به‌طور هم‌زمان به برق متصل می‌شوند آزاد کنند، تا شبکه با یک جهش بزرگ در تقاضا مواجه نشود.

بیشتر طرح‌های قیمت‌گذاری خدمات عمومی در ساعات خاصی، معمولاً اواخر بعدازظهر و عصر، هزینه بیشتری دریافت می‌کنند. بسیاری از تعرفه‌ها همچنین زمانی که بالاترین میزان مصرف برق یک سایت در یک دوره صورتحساب از یک سطح آستانه تعیین‌شده فراتر می‌رود، هزینه‌های اضافی (هزینه‌های تقاضا) اضافه می‌کنند.

ناوگان‌ها می‌توانند از پنل‌های خورشیدی، ذخیره‌سازی باتری و کنترل‌های شارژ هوشمند استفاده کنند تا بخش بیشتری از شارژ را به ساعت‌هایی با نرخ‌های پایین‌تر منتقل کرده و از دوره‌هایی با قیمت بالاتر دوری کنند. آن‌ها همچنین می‌توانند از انرژی ذخیره‌شده در گران‌ترین بازه‌های زمانی استفاده کنند. ناوگان‌ها همچنین می‌توانند یک حد بالای ایمن برای میزان برقی که همه شارژرها می‌توانند به طور همزمان مصرف کنند، تعیین کنند. نرم‌افزار مدیریت خودکار بار می‌تواند محدودیتی برای کل توان شارژرها تعیین کند. با نزدیک شدن سایت به آن محدودیت، نرم‌افزار سرعت شارژ را کاهش می‌دهد یا شارژرها را در زمان‌های متفاوتی راه‌اندازی می‌کند.

این اقدامات در کنار هم می‌توانند قبض برق ماهانه را کاهش دهند و در عین حال فشار بر شبکه را نیز کم کنند.

یک سیستم شارژ دارای چندین بخش است. این موارد ممکن است شامل شارژرها، نرم‌افزار کنترلی که برق را مدیریت می‌کند و ابزارهایی که وسایل نقلیه و مسیرها را ردیابی می‌کنند، باشد. اگر یک شرکت تمام قطعات را تأمین کند، تغییرات بعدی ممکن است هزینه بیشتری در بر داشته باشد و نیازمند تجهیزات جدیدی باشد. سیستمی که از بخش‌های مجزا ساخته شده باشد، می‌تواند تغییرات آینده را آسان‌تر کند.

ممکن است تولید یک مدل شارژر متوقف شود، یک ارائه‌دهنده تعطیل شود یا نرم‌افزار دیگر نیازهای شما را برآورده نکند. یک طراحی منعطف به شما این امکان را می‌دهد که یک بخش را بدون تعویض کل سیستم جایگزین کنید. از فروشندگان بپرسید که شارژرها و نرم‌افزار آن‌ها چگونه با سایر محصولات کار می‌کنند.

پروتکل باز نقطه شارژ (OCPP) یک پروتکل باز برای ارتباط بین شارژرها و سیستم‌های مدیریت است. اگر شارژرهای شما از OCPP پشتیبانی می‌کنند، ممکن است بتوانید هنگام تغییر ارائه‌دهندگان نرم‌افزار یا شبکه‌های شارژ، همان سخت‌افزار را حفظ کنید. این امر می‌تواند به کاهش هزینه‌های جایگزینی تجهیزات کمک کرده و فعال نگه داشتن عملیات شارژ را آسان‌تر کند. هنگام انتخاب تجهیزات شارژ جدید، به دنبال شارژرهایی باشید که از OCPP پشتیبانی می‌کنند.

OCPI یک پروتکل باز است که به شبکه‌های شارژ مختلف اجازه می‌دهد با یکدیگر ارتباط برقرار کنند تا رانندگان ناوگان بتوانند از یک حساب کاربری یا برنامه در چندین شبکه استفاده کنند. OCPI به ناوگان‌ها کمک می‌کند تا در صورت از کار افتادن یک ارائه‌دهنده شبکه، از در راه ماندن جلوگیری کنند، زیرا وسایل نقلیه همچنان می‌توانند در سایر شبکه‌های متصل شارژ شوند. نسخه‌های پشتیبانی‌شده، گواهینامه، ویژگی‌های مورد نیاز، دسترسی به داده‌ها و قابلیت انتقال قراردادی را تأیید کنید. پشتیبانی از پروتکل به تنهایی، تغییر تأمین‌کننده را بدون کار اضافی تضمین نمی‌کند.

در زمینه برنامه‌ریزی ناوگان، تجهیزات شارژ و نیازهای محل کمک دریافت کنید.

درباره خدمات مشاوره‌ای خودروهای الکتریکی بیشتر بدانید