دیزل ژنراتورها با سوزاندن سوخت دیزل برق تولید میکنند. آنها میتوانند در زمان قطعی شبکه برق به ادامه شارژ خودروهای برقی کمک کنند. ژنراتورهای دیزلی یک فناوری از نظر تجاری تثبیتشده و پرکاربرد هستند. قطعات، ارائهدهندگان خدمات، پشتیبانی تعمیر و نگهداری و واحدهای اجارهای به طور معمول در دسترس هستند. ژنراتورهای تا حدود ۱.۵ مگاوات (MW) میتوانند از طیف وسیعی از اندازههای ناوگان و نیازهای شارژ پشتیبانی کنند. با این حال، خروجی قابل استفاده به تجهیزات، شرایط محل و الزامات عملیاتی بستگی دارد. آنها اغلب در میان گزینههای برق پشتیبان با کمترین هزینه اولیه قرار دارند. واحدهای سیار میتوانند در صورت نیاز مستقر شوند.
هزینههای خرید معمولاً بین ۴۰۰ تا ۱۰۰۰ دلار به ازای هر کیلووات (kW) متغیر است، که شامل نصب دائمی و کارهای آمادهسازی محل نمیشود. ژنراتورهای دیزلی ممکن است به فضای کمتری نسبت به برخی گزینههای دیگر برق پشتیبان نیاز داشته باشند و میتوانند به سرعت شروع به تأمین برق کنند. سوخت دیزل همچنین در مقایسه با سوختهای گازی دارای چگالی انرژی نسبتاً بالایی است. این میتواند مقدار فضای ذخیرهسازی سوخت مورد نیاز برای همان مقدار انرژی را کاهش دهد. ژنراتورهای دیزلی میتوانند در طول قطعیهای طولانیتر از شارژ وسایل نقلیه حیاتی پشتیبانی کنند. این به تعیین اندازه مناسب ژنراتور، سوخت کافی در محل و یک برنامه مشخص سوختگیری بستگی دارد. ناوگانها باید ظرفیت ژنراتور را بر اساس استفاده مورد انتظار آن تعیین کرده و الزامات بارگیری، آزمایش و کارکرد را با سازنده یا فروشنده تأیید کنند.
ژنراتورهای دیزلی به صورت سیستمهای دائمی یا واحدهای سیار در دسترس هستند. آنها را میتوان اغلب از طریق یک قرارداد خدماتی، خریداری یا اجاره کرد. آنها معمولاً آلایندگی و سروصدای بیشتری نسبت به ژنراتورهای گاز طبیعی تولید میکنند. قوانین محلی کیفیت هوا ممکن است دفعات یا مدت زمان کارکرد آنها را محدود کنند.